به نظر من آدم‌ها تمایل خاصی برای ارتباط برقرار کردن با اثر هنری دارند. نوعی همدلی متقابل. زیبایی نه در نقاشی است و نه در چشم بیننده، در جایی میان آنهاست. در فیزیک کوانتوم به این تاثیر متقابل contextuality (وابستگی به زمینه) می‌گویند. به عبارت دیگر، یک چیز وجود ندارد مگر در وابستگی متقابل با محیط اطرافش. و این همان چیزی است که من می‌خواستم با نقاشی‌های دایره‌وارم انجام بدهم. فقط به نقاشی‌ها نگاه کنید، ببینید به شما چه می‌گویند. پیش‌داوری‌هایتان را موقع دیدن نقاشی از خود دور کنید. ای کاش می‌توانستم به مردم دستورالعملی برای چگونه دیدن بدهم. در واقع، در حالا حاضر من خیلی دلم نمی‌خواهد نقاشی‌هایم را نشان بدهم. بیشتر دلم می‌خواهد آن‌ها را مخفی کنم. (در گفتگو با Anney Bonney، منتشر شده در مجله ‌BOMB در سال 1992)

گفتارهای مرتبط