متاسفانه امروزه کارفرماهای دولتی و بسیاری از کارفرماهای خصوصی همان انتظاری را از معمارشان دارند که از خیاطشان دارند. مثلا زمانی سبک پست مدرنیسم مثل آخرین مد لباس‌ها وارد مملکت ما شد و به خصوص صاحبان سرمایه و کارفرماها که تقارن و تزئینات ظاهری این سبک با سلیقه‌شان مطابقت داشت خیلی از آن استقبال کردند. اما همان‌طور که در جامعهٔ ما هر چیز اصلی که می‌آید خیلی زود بدلش هم می‌آید پست مدرنیسم بدلی هم خیلی زود در شهرها و حتی روستاهای ما ظاهر شد. همین ساختمان‌های بنجلی که دارند می‌سازند کپی کارهایی است که بسیاری از همکاران ما با عنوان پست مدرنیسم با نیت خوب ساخته‌اند ولی نتیجه‌اش این شده است. (گفتگو در میزگردی راجع به هویت ملی در معماری، منتشر شده در مجلهٔ معمار، سال 1383)