استیون هال

نسبت نور به فضای معماری مثل نسبت صدا به اثر موسیقی است.

استیون هال

به نظر من نسبت نور به فضای معماری مثل نسبت صدا به موسیقی است. {…} اگر شما قطعه‌ای موسیقی داشته باشید، صفحات نوت موسیقی برای سازهای مختلف دارید، ریتم دارید، انواع کانترپوان دارید، ساختار و استراکچر دارید. در نهایت صداست که همهٔ اینها را اجرا می‌کند و به واقعیت تبدیل می‌کند. اگر صدا نباشد همهٔ آنها تنها انتزاع است. همین ماجرا در معماری هم وجود دارد. در معماری شما کانسپت فضایی دارید، استراتژی‌های مفهومی دارید، اما مادامی که بر آنها نور نپاشید هیچ کدام به منصهٔ ظهور نمی‌رسند. (مصاحبه با وب‌سایت Ravelin، سال 2015)

شما به مثابه طراح به ایده‌ای نیاز دارید که طرح را در مکان آن و برای منظور آن معنی‌دار و قابل توجه کند.

استیون هال

نحوهٔ شکل‌گیری هر طرح برای من منحصر به فرد است، زیرا نیروهایی همچون بستر طراحی، شرایط موجود، فرهنگ، آب و هوا و برنامه در هر طرح نسبت به طرح دیگر متفاوت است. بنا بر این شما به مثابه طراح به ایده‌ای نیاز دارید تا این نیروهای متعدد را در کنار یکدیگر متحد کند؛ ایده‌ای که طرح را در مکان آن و برای منظور آن معنی‌دار و قابل توجه کند. این همان مسیر همیشگی من برای آغاز پروژه‌هاست. (گفتگو با اندرو کاروسو در وبسایت NBM، سال 2012)