هاروکی موراکامی: ما می‌توانیم رو به جلو حرکت کنیم، ولی باید گذشته را به یاد داشته باشیم

من به طور کلی تلویزیون تماشا نمی‌کنم، ولی اگر فقط یک روز از صبح تا شب تلویزیون تماشا کنی، می‌توانی چنین شخصیتی {منظور شخصیت نوبورو در داستان گاهشمار پرنده‌ی کوکی است} را به وجود بیاوری؛ او می‌تواند حرف بزند، ولی خیلی سطحی و کم‌عمق است. در درون خود هیچ‌چیز ندارد. در...

سید محسن حبیبی: ما با شهرمان به مثابه یک جسد رفتار کرده‌ایم

ما با نوعی انقطاع تاریخی روبه‌رو هستیم. از جایی بریدیم و از جای دیگری شروع کردیم. به نظر من اندیشه‌ی ایران‌شهری یعنی بازگشت به خود. رادیو تلویزیون را باز کنید؛ ببینید چه‌قدر درباره‌ی این بازگشت به خود بحث می‌شود. همه‌اش یک الگو پیش رویمان است. ما با شهرمان به مثابه یک...

فرانسیس بیکن: نقاشی من خشن نیست، این زندگیست که خشن است

نقاشی من خشن نیست، این زندگیست که خشن است. من خشونت فیزیکی را تحمل کرده‌ام، حتی دندانم را شکسته‌ام. تمایلات جنسی، احساسات انسانی، زندگی روزمره، احساس حقارت شخصی (برای این یکی کافیست تلویزیون تماشا کنید) در همه این‌ها خشونت بخشی از طبیعت انسان است. حتی در زیباترین...

کنت فرامپتون: مسئله این است که چگونه برای طبقهٔ متوسط خانه‌ای بسازیم که از حیث طراحی مبتذل نباشد

یکی از مشکلات امروز معماران از نظر من تقابل ناخوشایند میان ابتذال، از یک طرف، و نئوآوانگاردیسم از طرف دیگر است. از نظر من هر دوی اینها بد است. نئوآوانگاردیسم شبیه جدالی بی‌پایان به نفع اصالت است که مردم عادی در آن هیچ جایگاهی ندارند. و در طرف مقابل، پایین آوردن اصول...