دسته‌ها
داستان هنرمند

داستان هنرمند: دورتیا لنگ

[et_pb_section admin_label=”Section” fullwidth=”off” specialty=”off” transparent_background=”off” background_color=”#43c1c1″ allow_player_pause=”off” inner_shadow=”off” parallax=”off” parallax_method=”off” padding_mobile=”off” make_fullwidth=”off” use_custom_width=”off” width_unit=”on” make_equal=”off” use_custom_gutter=”off”][et_pb_row admin_label=”Row” make_fullwidth=”off” use_custom_width=”off” width_unit=”on” use_custom_gutter=”off” padding_mobile=”off” allow_player_pause=”off” parallax=”off” parallax_method=”off” make_equal=”off” parallax_1=”off” parallax_method_1=”off” column_padding_mobile=”on”][et_pb_column type=”4_4″][et_pb_post_title admin_label=”Post Title” title=”on” meta=”off” author=”on” date=”on” categories=”on” comments=”on” featured_image=”on” featured_placement=”below” parallax_effect=”on” parallax_method=”on” text_orientation=”center” text_color=”dark” text_background=”off” text_bg_color=”rgba(255,255,255,0.9)” module_bg_color=”rgba(255,255,255,0)” title_all_caps=”off” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid” title_line_height=”1.3em” title_font_size=”26″ meta_font_size=”10″] [/et_pb_post_title][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section][et_pb_section admin_label=”Section” fullwidth=”on” specialty=”off” transparent_background=”off” background_color=”#222222″ allow_player_pause=”off” inner_shadow=”off” parallax=”off” parallax_method=”off” padding_mobile=”off” make_fullwidth=”off” use_custom_width=”off” width_unit=”on” make_equal=”off” use_custom_gutter=”off” custom_padding=”0px|0px|0px|0px”][et_pb_fullwidth_header admin_label=”Fullwidth Header” title=”تحریریهٔ وب‌سایت گفتار” background_layout=”dark” text_orientation=”center” header_fullscreen=”off” header_scroll_down=”off” parallax=”off” parallax_method=”off” content_orientation=”center” image_orientation=”center” custom_button_one=”off” button_one_letter_spacing=”0″ button_one_use_icon=”default” button_one_icon_placement=”right” button_one_on_hover=”on” button_one_letter_spacing_hover=”0″ custom_button_two=”off” button_two_letter_spacing=”0″ button_two_use_icon=”default” button_two_icon_placement=”right” button_two_on_hover=”on” button_two_letter_spacing_hover=”0″ title_font_size=”19″] [/et_pb_fullwidth_header][/et_pb_section][et_pb_section admin_label=”Section” fullwidth=”off” specialty=”off”][et_pb_row admin_label=”Row” make_fullwidth=”off” use_custom_width=”off” width_unit=”on” use_custom_gutter=”off” custom_padding=”0px||0px|” padding_mobile=”off” allow_player_pause=”off” parallax=”off” parallax_method=”off” make_equal=”off” parallax_1=”off” parallax_method_1=”off” column_padding_mobile=”on”][et_pb_column type=”4_4″][et_pb_text admin_label=”Text” background_layout=”light” text_orientation=”right” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”]

دوروتیا لنگ در سال ۱۸۸۵م در آمریکا متولد شد. والدینش هر دو از مدافعان علم و فرهنگ بودند و به همین دلیل دوروتیا و برادرش از کودکی با ادبیات و هنرهای خلاق آشنایی پیدا کردند. با اینکه هرگز دست به دوربین عکاسی نبرده بود مصمم شد بعد از اتمام دبیرستان وارد حرفه عکاسی شود. او به تحصیل رشتهٔ عکاسی در دانشگاه کلمبیا پرداخت و در چندین استودیوی عکاسی مختلف در نیویورک مشغول به کار شد. لنگ کارش را با عکاسی پرتره در استودیو آغاز کرد اما با شروع دورهٔ رکود بزرگ اقتصادی لنز دوربینش را معطوف به سوژه‌های خیابانی کرد. عکس‌های دوروتیا لنگ از دوران رکود اقتصادی آمریکا او را به یکی از مشهورترین عکاسان مستند قرن بیستم تبدیل کرد. شهرت او به‌ویژه مرهون به تصویر کشیدن رنج رعیت‌ها، کشاورزان آواره و کارگران مهاجر دهه ۱۹۳۰م است و پرتره معروف او از فلورانس اوونز تامپسون در سال ۱۹۳۶م که با نام مادر مهاجر شناخته می‌شود، به یکی از تصاویر شاخص آن دوره تبدیل شده است. او پس از دوران رکود به عکاسی خبری که آن زمان در اوج خود قرار داشت روی آورد و برای مجلات مهم خبری همچون مجله لایف کار کرد.
بسیاری از عکس‌های مستند لنگ از تکنیک‌های رایج مدرنیسم – زاویه‌های تیز و دراماتیک و ترکیب‌بندی‌های پویا – استفاده می‌کند تا از سوژه‌هایش تصاویری حیرت‌آور و تکان‌دهنده تولید کند. این عکس‌ها هرگز خودشان بر سوژه غلبه نمی‌کنند بلکه در عوض مخاطب را با ظرافت به سمت درک تازه‌ای از رنج فرد درون تصویر سوق می‌دهند.
لنگ با کارهایش ثابت کرد که آثار هنری و مستندات از هم مجزا نیستند و می‌توانند با هم ترکیب شوند و تصاویری زیبا، تاثیرگذار و جنجالی به وجود آورند. همچنین استفاده او از تکنیک‌های نوآورانه نشان داد هنر مدرن نه‌تنها می‌تواند احساسات شخصی هنرمند را به تصویر بکشد بلکه می‌تواند در خدمت خبرنگاری مردم‌پسند قرار بگیرد.
آثار لنگ نه فقط در دوران رکود بلکه در سال‌های پس از جنگ هم مشخصه‌ عصر گمشده‌ای است که خیل عظیمی از رسانه‌های ارتباط جمعی عمیقاً با مسائل اجتماعی درگیرند. او در قدم اول خودش را یک خبرنگار و سپس یک هنرمند می‌دانست و با اشتیاق زیادی کار می‌کرد تا به وسیله آگاه کردن مردم از رنج‌های دیگران تأثیری روی وضعیت اجتماعی بگذارد. (گردآوری و ترجمه از وب‌سایت The Art Story)

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section][et_pb_section admin_label=”Section” fullwidth=”off” specialty=”off”][et_pb_row admin_label=”Row”][et_pb_column type=”1_3″][et_pb_image admin_label=”Image” src=”http://goftaar.ir/wp-content/uploads/2019/01/Lange3.jpg” show_in_lightbox=”on” url_new_window=”off” use_overlay=”off” animation=”off” sticky=”off” align=”left” force_fullwidth=”off” always_center_on_mobile=”on” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”] [/et_pb_image][et_pb_image admin_label=”Image” src=”http://goftaar.ir/wp-content/uploads/2019/01/Lange6.jpg” show_in_lightbox=”on” url_new_window=”off” use_overlay=”off” animation=”off” sticky=”off” align=”left” force_fullwidth=”off” always_center_on_mobile=”on” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”] [/et_pb_image][et_pb_image admin_label=”Image” src=”http://goftaar.ir/wp-content/uploads/2019/01/Lange9.jpg” show_in_lightbox=”on” url_new_window=”off” use_overlay=”off” animation=”off” sticky=”off” align=”left” force_fullwidth=”off” always_center_on_mobile=”on” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”] [/et_pb_image][/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″][et_pb_image admin_label=”Image” src=”http://goftaar.ir/wp-content/uploads/2019/01/Lange2.jpg” show_in_lightbox=”on” url_new_window=”off” use_overlay=”off” animation=”off” sticky=”off” align=”left” force_fullwidth=”off” always_center_on_mobile=”on” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”] [/et_pb_image][et_pb_image admin_label=”Image” src=”http://goftaar.ir/wp-content/uploads/2019/01/Lange5.jpg” show_in_lightbox=”on” url_new_window=”off” use_overlay=”off” animation=”off” sticky=”off” align=”left” force_fullwidth=”off” always_center_on_mobile=”on” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”] [/et_pb_image][et_pb_image admin_label=”Image” src=”http://goftaar.ir/wp-content/uploads/2019/01/Lange8.jpg” show_in_lightbox=”on” url_new_window=”off” use_overlay=”off” animation=”off” sticky=”off” align=”left” force_fullwidth=”off” always_center_on_mobile=”on” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”] [/et_pb_image][/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″][et_pb_image admin_label=”Image” src=”http://goftaar.ir/wp-content/uploads/2019/01/Lange-1.jpg” show_in_lightbox=”on” url_new_window=”off” use_overlay=”off” animation=”off” sticky=”off” align=”left” force_fullwidth=”off” always_center_on_mobile=”on” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”] [/et_pb_image][et_pb_image admin_label=”Image” src=”http://goftaar.ir/wp-content/uploads/2019/01/Lange4.jpg” show_in_lightbox=”on” url_new_window=”off” use_overlay=”off” animation=”off” sticky=”off” align=”left” force_fullwidth=”off” always_center_on_mobile=”on” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”] [/et_pb_image][et_pb_image admin_label=”Image” src=”http://goftaar.ir/wp-content/uploads/2019/01/Lange7.jpg” show_in_lightbox=”on” url_new_window=”off” use_overlay=”off” animation=”off” sticky=”off” align=”left” force_fullwidth=”off” always_center_on_mobile=”on” use_border_color=”off” border_color=”#ffffff” border_style=”solid”] [/et_pb_image][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section][et_pb_section admin_label=”Section” global_module=”4602″ fullwidth=”off” specialty=”off” transparent_background=”off” background_color=”#999999″ allow_player_pause=”off” inner_shadow=”off” parallax=”off” parallax_method=”off” padding_mobile=”off” make_fullwidth=”off” use_custom_width=”off” width_unit=”on” make_equal=”off” use_custom_gutter=”off” custom_padding=”0px|0px|0px|0px”][et_pb_row global_parent=”4602″ admin_label=”Row” make_fullwidth=”off” use_custom_width=”off” width_unit=”on” use_custom_gutter=”off” padding_mobile=”off” allow_player_pause=”off” parallax=”off” parallax_method=”off” make_equal=”off” parallax_1=”off” parallax_method_1=”off” column_padding_mobile=”on”][et_pb_column type=”1_2″][et_pb_code global_parent=”4602″ admin_label=”Code” disabled=”off” disabled_on=”on||”]<script src=”https://admin.deema.agency/?c=n&m=s&placement=1089″></script>[/et_pb_code][/et_pb_column][et_pb_column type=”1_2″][et_pb_code global_parent=”4602″ admin_label=”Code” disabled=”off” disabled_on=”on||”]<script src=”https://admin.deema.agency/?c=n&m=s&placement=1089″></script>[/et_pb_code][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

دسته‌ها
ایکو هوسوئه هنرمندان

ایکو هوسوئه: عکاس چیزی جز واسطه و میانجی نیست

فرض ابتدایی من این است که عکاسی هنری است مربوط به ارتباط میان سوژه و عکاس. به این ترتیب می‌شود نتیجه گرفت اگر عکاس بخواهد صرفا سوژه‌اش را ثبت کند (یک اثر عینی خلق کند)، درکش از سوژه فقط همان ظاهری خواهد بود که در عکس هم دیده می‌شود. در عین حال عکاس می‌تواند تفسیر فردی خود را به سوژه تحمیل کند. شاید حد وسطی هم میان این دو نگرش وجود داشته باشد. هر چقدر {این مرز} محوتر باشد، نتیجه جالب‌تر خواهد بود. در هر صورت عکاس چیزی جز واسطه و میانجی نیست. چه به بیان عینی تمایل داشته باشد چه به بیان درونی، عکاس قطعا در برابر محصول پایانی مسئول است. به همین دلیل است که کپی رایت وجود دارد و برای همه عکاسان مصداق دارد. هم برای عکاسان خبری که بر مادیت و عینی بودن تاکید دارند و هم برای عکاسان هنری‌. عزیزترین عکس‌ها آن‌هایی هستند که مثل خاطره عمل می‌کنند چرا که خاطرات را هرگز نمی‌توان بازسازی کرد. اما عکس‌ها فقط برای خاطره وجود ندارند. عکاسی یک شکل مهم هنر است.(در گفتگو با مجله ko-e، سال ۲۰۱۰)

دسته‌ها
آلفرد یعقوب‌زاده

آلفرد یعقوب‌زاده: عکاس باید سوژه‌های متنوعی را کار کند تا حرفه‌ای شود

بعضی مواقع باید سریع تصمیم بگیری و انتخاب کنی، گاهی هم باید گذشت كنی وحتی از جانت بگذری. اگر بخواهی در آسایش زندگی كنی در جایی كه اسیر هستی می‌مانی و جلوتر نمی‌روی، ولی وقتی سه ماه در افغانستان و با مجاهدین زندگی كنی، نتوانی به حمام بروی ، یك ماه گرد و خاك به جای غذا بخوری، درخیابان و كوه دره و … بدون پتو بخوابی و… ساخته می‌شوی. اینها چیزهایی است كه باید بتوانی قبول كنی.‌ نمی‌شود یك سوژه را برای تمام عمرت به مردم معرفی كنی، باید سوژه‌های متنوعی را كاركنی تا حرفه‌ای شوی. یك خواننده برای یك عمرش یك آهنگ را نمی‌خواند. دریك حد ماندن درست نیست. این مشکل فقط در ایران نیست، من خیلی‌ها را در هند و پاكستان و نیكاراگونه و مكزیك می‌شناسم كه دوست دارند در كشورشان بمانند، این خلاف نیست، عیب نیست، به هرحال یك انتخاب است. {…} من همه زندگی‌ام را روی كارم گذاشته‌ام . دوست داشتم وقتی برای خانواده‌ام داشته باشم ولی كار ما حساب كتاب ندارد. پسرم كه به دنیا آمد من سه ماه نبودم، كاوه و فرنود زنم را برای زایمان به بیمارستان برده بودند و من بعد از سه ماه پسرم را دیدم. هنگام تولد دو تا از بچه‌هایم من نبودم و بچه سوم كه به دنیا آمد مرا با سرم و آمبولانس به بیمارستان برده بودند و از آنجا هم به بیمارستانی كه همسرم بود، منتقلم كردند. من اكثر اوقات به تعطیلات نمی‌روم، وقتی برنامه‌ای پیش بیاید باید بروی. پوشش دهی. اگر بخواهی بهانه بیاوری عكاس خوبی نمی‌شوی و باید اصلاً این كار را ول كنی. (در گفتگو با علیرضا نیک‌نژاد از وب‌سایت عکاسی، سال 1383)

دسته‌ها
نیکول فریدنی

نیکول فریدنی: هر عکس موسیقی خاص خودش را دارد

عکاس وقتی وارد طبیعت می‌شود، نوای موسیقایی طبیعت همراه او است. وقتی عکاس وارد یک چنین فضایی می‌شود باید بتواند این موسیقی را در عکس خود نشان بدهد. متأسفانه برخی هنگام عکاسی در طبیعت توجه به این موسیقی نمی‌کنند، یا اصلاً متوجه نمی‌شوند که تأثیر منفی در کارشان می‌گذارد. می‌توان هنگام عکاسی برای تمرکز بیشتر و خوب دیدن از موسیقی‌های خوب آهنگسازان مشهور استفاده کرد. به هرحال هر عکسی دارای موسیقی خاص خودش است، وقتی که از بازار مسگرها یا کارگاه قالی ‌بافی عکاسی می‌کنیم باید به ‌نوعی این موسیقی را در پس ‌زمینهٔ عکس به مخاطب ارائه دهیم. (در گفتگو با محمود عبدالحسینی نویسندهٔ مجلهٔ هنرهای تجسمی، ش 24، فروردین سال 1385)