اگر شما، در مقام یک معمار، بر حجم {بنا} تمرکز کنید، آن‌گاه دارید گونه‌ای مجسمه‌ی بزرگ‌مقیاس می‌سازید. اگر بر طراحی نما تمرکز کنید، بیشتر یک طراح گرافیک هستید. جوهر معماری فضاست، نه هیچ‌چیز دیگر.

من همواره کار را با تصور فضای داخلیِ بنا آغاز می‌کنم. در نهایت، این که یک بنا از بیرون چگونه به نظر می‌رسد نیز برایم جالب است، اما همواره می‌کوشم {راهی را برای} بیان فضای درونی در بیرون بنا بیابم. بیرون بنا، در عین حال، همان مرز {یا محدودیتِ} فضای داخلی است. من خواهانِ فضایی بی‌پایانم، در بنایی که هیچ نمایی نداشته باشد.

اما تعارضی طبیعی میان این آرمانِ فضای داخلی و محدودیت‌های ناشی از نماها، که بر اساس خطوط مرزیِ هر قطعه زمین تعریف می‌شوند، وجود دارد. همچنین تا زمانی که ظاهرِ بیرونیِ بنا با فضای درون در پیوند باشد، چندان اهمیتی نمی‌دهم که آن بنا از بیرون چگونه به نظر می‌رسد. (در گفت‌وگو با Nile Greenberg، منتشر شده در وب‌سایت The Brooklyn Rail، سال ۲۰۲۴)