فرانک گری

لازم نیست تزیینات بنا حتماً زیبا و مطبوع باشد.

فرانک گری

فکر می‌کنم نگرش من به تاریخ {نه‌تنها تازه نیست، بلکه} بسیار سنتی است. شما نمی‌توانید تاریخ را نادیده بگیرید. حتی اگر بخواهید نمی‌توانید از آن فرار کنید. همچنین، باید بدانید که از کجا آمده‌اید، و باید بدانید که هرچیزی شکل و فرم‌ خود را دارد. مثلا در اوایل دههٔ 1960 و هنگام مطالعه کلیساهای رومی به ویژه مجسمه‌ها و تزییناتشان فهمیدم که لازم نیست که تزیینات بنا حتما زیبا و مطبوع و به‌شکل حوریان شکرلب باشد. تزیینات در معماری می‌تواند با زمختی همراه باشد. (در گفتگو با Ross Miller منتشر شده در مجله ‌Interview، سال 2012)

فلسفه برای من یعنی کار را انجام دهی، آن‌طور که حاصل آن به‌درستی عمل کند.

فرانک گری

به نظر من معماری یک‌جور شغل خدماتی است. دانشمندان هم در حوزهٔ خدمت به بشریت کار می‌کنند. من فکر می‌کنم همه ما در حال خدمت به چیزی هستیم و اگر روی آن تمرکز کنید، آن کار دیگر پیچیده نخواهد بود. دیگر در بحث‌های پرطمطراق درباره اینکه چیزها چه هستند و چه معنی دارند غرق نخواهید شد، این جور بحث‌ها همچون بازی با کلمات و معماهای روشنفکرانه جذابند اما برای من سخت است که در کارم به آن سمت و سو بروم. من در مورد پوشش‌ها و پوسته‌ها و فلسفه حرف نمی‌زنم. فلسفه برای من چیز به مراتب ساده‌تری است: اینکه صرفا کار را انجام دهی و آن‌طور که {حاصل آن} به‌درستی عمل کند. البته من به همهٔ مطالب موجود علاقه‌مندم و در مورد آنها چیزهایی می‌خوانم. این موضوعات جنبه‌های جالب و سرگرم‌کننده و هیجان‌انگیز دارد اما در فرایند ساختن یک بنا در حاشیه قرار دارد. (در گفتگو با Nicola Leonardi منتشر شده در مجله ‌The Plan، سال 2010)

خانهٔ خوش‌طرح خانه‌ای است که خیلی راحت باشد.

فرانک گری

خانهٔ خوش‌طرح خانه‌ای است که خیلی راحت باشد. من از آنهایی نیستم که سلیقهٔ خاص و مینیمالیستی داشته باشم. نمی‌توانم اینطور زندگی کنم. خانهٔ من باید پر از چیزهایی از قبیل نقاشی، مجسمه، آباژورهای طرح ماهی‌ام، مبلمان کاردبوردی و تعداد زیادی کتاب باشد. من نمی‌توانم در خانهٔ فارنزورث (خانهٔ شیشه‌ای میس) زندگی کنم. (در مصاحبه با وال‌استریت ژورنال، سال 2011)

شما نمی‌توانید از امضای خود فرار کنید. میس وندرروهه هم که یکی از بزرگترین معماران قرن بیستم بود بینهایت خود را تکرار کرد.

فرانک گری

مردم تلاش می‌کنند که بگویند نام من در معماری یک برند است، اما خودم اینطور فکر نمی‌کنم. فکر نمی‌کنم خودم را تکرار کرده باشم. من مکررا از فلز استفاده می‌کنم، اما در ساختمان‌های غیر تکراری. شما نمی‌توانید از امضای خود فرار کنید. میس وندرروهه هم که یکی از بزرگترین معماران قرن بیستم بود بینهایت خود را تکرار کرد. اگر چیزی خوب است، تکرار آن هم خوب است. (گفتگو با فایننشال تایمز، 2013)