من ضد مدرسهام. میخواهم برایتان اعتراف کنم که در سیزدهسالگی مدرسه را ترک کردم، چون در گذشته مدارس بسیار نامهربان بودند و هیچ لذتی نداشتند. امروزه مدارس جذاب و مهربان شدهاند و پذیرای جوانان هستند؛ بر خلاف گذشته که سخت و خشک بودند. مدارس همواره شیوههای اقتدارگرایانه را تداوم بخشیدهاند؛ تحمیل موضوعات و باورهایی که محل بحث و تردیدند. این همان چیزی است که ما آن را «آکادميسیسم» و «خودبزرگبینی» مینامیم. هر دو در سراسر جهان رواج دارند. این ابتذال است که بیشتر مردم مشتاقاند آن را تجاری کنند، در جهان عرضه کنند، بفروشند و بخرند. اما همین موضوعاتی که برایتان میگویم، راهی برای رهایی از این بنبست فراهم میکند و به ذهنهای دستنخورده و آزاد امکان میدهد تا تمام این گستره را پیش روی خود داشته باشند. (در گفتوگو با رادیو بیبیسی در سال ۱۹۵۱، به نقل از مجلهی Twentieth Century Architecture)
