به جای ساختن چیزهای جدید، باید از معماری‌ای که در محیط ساخته‌شده موجود است بهتر مراقبت کنیم. در سرتاسر چین و شرق آسیا، سرعت توسعه‌های جدید شگفت‌انگیز است. صدها ساختمان با سرعتی حیرت‌آور ساخته می‌شوند تا طرح‌های کلان توسعه را تحقق بخشند. ما باید نسبت به این که اقدامات‌مان چگونه بر جهان اثر می‌گذارد آگاه‌تر باشیم. از زمان شیوع ویروس کرونا، بشریت این واقعیت را درک کرده است که جهان ما یکی است. هر یک از جوامع ما به یکدیگر پیوسته‌اند. اگر مردم دست از کار بکشند، سبک زندگی‌ای که به آن خو گرفته‌ایم شروع به محو شدن می‌کند. معماری باید برای کاهش مشکلات اجتماعی تکامل یابد. (در گفت‌وگوی منتشر شده در وب‌سایت  the International Union of Architects، سال ۲۰۲۲)