بهترین هنر از گسترش طبیعی واقعیت‌های زندگی پدید می‌آید. من به قدرت فرد همچون پدیده‌ای منحصربه‌فرد باور دارم؛ فردی که در یک اجتماع رشد می‌کند و باعث رشد اجتماع می‌شود.
من عضوی از چند اجتماع بوده‌ام که بر مبنایی طبیعی رشد کرده‌اند. عضو اجتماعی کوچک در مکزیک، اجتماعی کوچک در نیویورک و اجتماعی کوچک در پاریس هستم. اینها بر پایه‌ی مواجهه‌ها و دیدارهای فردی شکل گرفته‌اند؛ بنابراین، با امری انتزاعی طرف نیستیم، بلکه مبنای آن‌ها زندگی روزمره است.
در ساحل، همیشه متوجه شده‌ام که وقتی در تعطیلات هستم، بهتر کار می‌کنم؛ چراکه شیوه‌‌ای آزادتر برای اندیشیدن است. در واقع، بخش زیادی از کارهای من در فاصله‌ی میان کار و غیر از کار، میان کار و فراغت، و میان تحرک و سکون شکل می‌گیرد. (در گفت‌وگو با Hans Ulrich Obrist در سال ۲۰۰۳، منتشر شده در کتاب Hans Ulrich Obrist Interviews: Vol. 1)
