سپتامبر 15, 2025 | یوهانی پالاسما
هر اثر معناداری بر شالودهی یک سنت بنا شده است. در فرهنگ انسانی، هیچ ارتباط معقولی بدون ارجاع به سنت وجود ندارد. سنت، واقعیتی است غیرقابل عبور. معمار خردمند جاهطلبیهای شخصی خود را فراموش میکند و بر اساس آنچه هست، آنچه وجود دارد، و یک حس درونیشده از سنت کار...
سپتامبر 30, 2024 | یوهانی پالاسما
من اغلب به دانشجویانم میگویم که معماری طراحی رقص است، و به شیوهای دقیق و قیاسی طراحی رقص {= رقصپردازی} است. معمار حرکات، مشاهدات، تجربهها، عواطف و احساسات را دقیقاً به همان طریقی رقصپردازی میکند که یک طراح رقص در یک رقص یا باله یا یک آهنگساز در اثر موسیقی خود...
ژانویه 21, 2022 | یوهانی پالاسما
این واقعیتی تاریخی است که معماری در أغاز صرفاً برای فراهم آوردن سرپناه نبود، بلکه برای مقاصد ذهنی و متافزیکیِ میانجیگری میان جهان خرد و جهان کلان، میان خدایان و فانیان هم بود. من باور دارم که این بنیان معماری باید بازیابی شود و شروع {این بازیابی باید} از دانشکدههای...
جولای 7, 2021 | یوهانی پالاسما
معماری مدرن به طور خاص بر فرم متمرکز و حتی به شکلی وسواسگونه درگیر آن بوده است. از سوی دیگر، اتمسفر ارتباط چندانی با فرم ندارد. فرمها از طریق کیفیات ثابتشان بر ما اثر میگذارند. علاوه بر این، معماری مدرن به سوی ادراک متمرکز و فرم متمرکز سوق داده شده، در حالی که...
مارس 19, 2020 | یوهانی پالاسما
در معماری تصویری زنده وجود دارد، یا باید وجود داشته باشد. منظورم یک تصویر دیداری ساده نیست، بلکه تصویری جسمانی و تنیافته است. میخواهم بگویم که از این طریق شما خودتان را در یک تصویر نشان میدهید. در نظر من، مهمترین حس در تجربهٔ معماری حس بینایی نیست، حس وجودی ماست....
آگوست 4, 2019 | یوهانی پالاسما
برای من، این که ببینم یک نفر چگونه راه میرود به همان اندازه مهم است که بشنوم او چه میگوید. و شیوهٔ راه رفتن آن شخص چیز بسیار مهمی راجع به چگونگی وجود او در این جهان میگوید. شیوهٔ راه رفتن فروتنی یا غرور شخص را، و همچنین حجب یا تکبرش را برملا میکند. بنابراین...
