تازه‌ترین گفتارهای هنرمندان

نقطه‌ی قوت بزرگ عکاسی این است که هم‌زمان هم به فرهنگ والا تعلق دارد و هم به فرهنگ عامه.

غمخوارگی بنیاد همه‌ی هنرهاست؛ گریه برای غریبان، برای انسان بی‌خانه، بی‌الفبا، بی‌وطن و نوحه سر دادن برای حیواناتی که نسلشان در حال انقراض است.

مطالعه و کسب دانش بعد از سال‌ها در آدم رسوب می‌کند، ولی موقع خلاقیت به کار نمی‌آید. من خودم هم دقیق نمی‌دانم الهاماتم از کجا می‌آید!

هنر می‌تواند تزیینات باشد، اما تزیینات نمی‌تواند هنر باشد. اثر هنری باید مرزهای تازه‌ای را باز کند و حرفی شخصی را مطرح کند.

هنر یکی از زیباترین و یکی از مهم‌ترین دروغ‌هایی است که ما داریم. دروغی که خود را تا سرحد ابتذال پایین می‌آورد و دیگر واقعاً دروغ به حساب نمی‌آید وقتی ببینیم که در وهمی ابدی به سر می‌بریم.

در همان زمان که در هنرستان هنرهای زیبا بودم، برای خودم سبکی داشتم که کارهایم را فرستاده بودند به بی‌ینال پاریس، سائولو پائولو و ونیز و در همان زمان چندین جایزه مهم نصیب من شده بود و همین‌ها هم سبب شده که دعوت بشوم به اروپا. یعنی وقتی من به این جا آمدم -در هجده سالگی-...

باید روایتگر خودت باشی. متأسفانه اینجا این طور نیست و این به دلیل بی سوادی ما، مخصوصاً بی‌سوادی بصری ماست. بی‌سوادی بصری ما بیشتر از بی‌سوادی خواندن و نوشتن است.

خیلی وقت‌ها مردم نمی‌خواهند ببینند در دنیا چه خبر است. اما اگر کسی آنچه را که در جهان اتفاق می‌افتد ثبت نکند، آن وقت مردم می‌توانند به سادگی به واقعیت‌های موجود پشت کنند.

بعضی‌ها می‌گویند که ماشین تمام معنویات را از بین برده است و می‌برد. به نظر من این عده در گفته‌های خود صادق نیستند.

زن‌ها اصولاً قصه‌گو هستند، مردها ژورنالیست‌اند. توجه به جزئیات را که از اصلی‌ترین ابزارهای ادبیات است، زن‌ها به طور طبیعی توی خودشان دارند

قدرت خود را طوری طراحی می‌کند که شما را در هم بکوبد. آن‌ها اطمینان حاصل می‌کنند که موفق خواهند شد و تقریباً هیچ‌کس نمی‌تواند از آن شرایط جان سالم به در ببرد

می‌توانم تصور کنم کسی بدون بهره‌گیری از احساسات خودش در زندگی، چیزی خلق کند که ارزش خواندن داشته باشد، اما حدس می‌زنم که این کار ممکن باشد.

هنر در موفق‌ترین سطوح خود زمانی رخ می‌دهد که بتوانید با احساسی که از سوی خالق اثر ساطع می‌شود ارتباط برقرار کنید.

متأسفانه در کشور ما همیشه هنر را از دریچه‌ی چشم ادبیات نگاه کرده‌اند، یعنی نه تنها بیننده که غالب منتقدین هم این گونه بوده‌اند.

دوربین دیجیتال یک موهبت الهی و یک نعمت است. کل صنعت عکاسی به سمت دیجیتال حرکت کرده است و هیچ‌کس دیگر با فیلم {آنالوگ} عکاسی نمی‌کند.

هنر در مدارس ما همیشه به عنوان یک تفریح و سرگرمی مطرح بوده است. آموزش هنر در مدارس ما یک فرع است.

آثار برجسته‌ی تاریخ گرافیک همیشه سفارش‌دهنده‌های خوبی داشته‌اند. در تمام دنیا این طوری است.

آدم ایرانی در تمام طول تاریخ همیشه چیزی را گفته و چیز دیگری را زیر آن پنهان نگه داشته و دوباره چیز دیگر زیر آن. لایه لایه تا ژرفای بسیار پنهان و عجیب آن.